അടുത്തിടെ എന്റെ മക്കളിലൊരാൾ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യം എന്നോട് ചോദിച്ചു: “ഒരു പുതിയ വീട് തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഡാഡിക്കു ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് എന്താണ്?” ആദ്യമത് ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യമായി തോന്നിയെങ്കിലും, ആലോചിക്കുന്തോറും അതിന്റെ ഉത്തരം ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്ന ജീവിതസാഹചര്യവുമായി എത്രത്തോളം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. വാർദ്ധക്യത്തെ അന്തസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും സുഖകരമായി ജീവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഒരു അന്വേഷണമായി ഈ ചോദ്യത്തെ കാണാം. 82-ാം വയസ്സിൽ, വീടിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ സങ്കല്പം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിൽ നിന്ന് ഏറെ മാറിയിരിക്കുന്നു.
യൗവനകാലത്ത് വീടെന്നാൽ വലിപ്പമുള്ളതും ആകർഷകവും മറ്റുള്ളവരെ ആകർഷിക്കുന്നതുമായ ഒന്നായിരുന്നു. മനോഹാരിതയും ആഡംബരവുമാണ് പലരും അന്ന് നോക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ, പ്രായമേറുന്തോറും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകൾ മാറുന്നു. ഇന്ന് ഒരു വീട് തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ ലളിതവും എന്നാൽ ആഴമേറിയതുമാണ്. എന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്ന, വിശ്വാസത്തോടെ സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരിടമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
വീട് എവിടെയാണ് എന്നതിനാണ് ഞാൻ ആദ്യ പരിഗണന നൽകുന്നത്. ഈ പ്രായത്തിൽ ആശുപത്രികൾക്കും മറ്റ് ആരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങൾക്കും അടുത്ത് താമസിക്കുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങൾ അരികിലുണ്ടെന്ന ബോധ്യം ഒരു സുരക്ഷിതത്വബോധം നൽകുന്നു. ആരോഗ്യം ഒരു വിലയേറിയ സമ്മാനമാണെന്ന് പ്രായമാകുമ്പോൾ നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. സഹായം തൊട്ടടുത്തുണ്ടെന്നത് ഭാവിയിലെ ആശങ്കകൾ കുറയ്ക്കുന്നു.
യാത്രസൗകര്യങ്ങളും അതുപോലെ പ്രധാനമാണ്. ഡോക്ടറെ കാണാനോ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനോ പള്ളിയിൽ പോകാനോ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാനോ ഉള്ള യാത്രകൾ ഒരു ഭാരമാകരുത്. എളുപ്പത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം നമ്മളെ സ്വതന്ത്രരായി തുടരാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ഒരു വീട് എന്നാൽ വെറും നാലു ചുവരുകളും മേൽക്കൂരയുമല്ല. അത് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ആയിരിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കൂടി ഭാഗമാണ്. ഈ പ്രായത്തിൽ സ്നേഹമുള്ള ഒരു അയൽപക്കവും പരിചിതമായ മുഖങ്ങളും വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ്. ഒരു ചെറിയ കുശലാന്വേഷണം പോലും മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകും.
എനിക്ക് ആരാധനാലയങ്ങൾക്കു സമീപം താമസിക്കുന്നത് സവിശേഷമായ പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമാണ്. വർഷങ്ങളായി എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറ വിശ്വാസമാണ്. ആരാധനകളിൽ പങ്കെടുക്കാനും വിശ്വാസികളുമായി ഒത്തുചേരാനും സാധിക്കുന്നത് വലിയൊരു ആത്മീയ ബലമാണ്. നമ്മൾ ഈ യാത്രയിൽ തനിച്ചല്ലെന്ന ബോധ്യം അത് നൽകുന്നു.
വീടിന്റെ രൂപകല്പനയിൽ ആഡംബരത്തേക്കാൾ പ്രാധാന്യം ലാളിത്യത്തിനാണ്. തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ നടക്കാൻ കഴിയുന്നതും സുരക്ഷിതവുമായ ഒരിടമാകണം അത്. പടികൾ കുറവായ, വിശാലമായ മുറികളുള്ള വീട് അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കും. ഒന്നാം നിലയിൽ തന്നെ കിടപ്പുമുറിയും ശുചിമുറിയും ഉണ്ടാവുക എന്നത് ദൈനംദിന ജീവിതം എളുപ്പമാക്കും. വീൽചെയറോ വാക്കറോ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നാൽ പോലും തടസ്സമില്ലാത്ത രീതിയിലുള്ള ക്രമീകരണങ്ങൾ നമ്മുടെ അന്തസ്സും ആത്മവിശ്വാസവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. ഒരുകാലത്ത് പ്രധാനമെന്ന് കരുതിയ പലതും ഇന്ന് പ്രസക്തമല്ലാതായി മാറുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ സമാധാനത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്. ആഡംബരത്തേക്കാൾ മൂല്യം ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിനും സ്നേഹമുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിനുമാണ്. മുൻഗണനകൾ ലളിതമാകുമ്പോൾ ജീവിതം കൂടുതൽ സമാധാനപൂർണ്ണമാകുന്നു.
വീട് എന്നത് താമസിക്കാനുള്ള ഒരിടം മാത്രമല്ല; അത് വിശ്രമിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും ദൈവത്തിന് നന്ദി പറയാനുമുള്ള ഇടമാണ്. സമാധാനം വരുന്നത് വലിയ വീടുകളിൽ നിന്നോ സമ്പത്തിൽ നിന്നോ അല്ല, മറിച്ച് സുരക്ഷിതരാണെന്ന ബോധ്യത്തിൽ നിന്നും വിശ്വാസം പങ്കിടുന്നവർക്കിടയിൽ ജീവിക്കുമ്പോഴുമാണ്.
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഏറ്റവും നല്ല വീട് എന്നത് ഏറ്റവും വലിയ വീടല്ല. മറിച്ച്, സമാധാനമായി ജീവിക്കാനും പള്ളിയുമായും സമൂഹവുമായും ചേർന്നുനിൽക്കാനും നന്ദിയുള്ള ഹൃദയത്തോടെ വിശ്വാസയാത്ര തുടരാനും കഴിയുന്ന ഒരിടമാണ്. അത്തരം ഒരിടത്ത് ജീവിതം അർത്ഥവത്തായി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.
ജീവിതത്തിന്റെ സായന്തനത്തിൽ,ലളിതമായ ഒരു വീട് കേവലം ഒരു അഭയസ്ഥാനം മാത്രമല്ല; അത് ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിന്റെ അടയാളം കൂടിയാണ്. അവസാനമായി, എന്റെ മക്കൾക്കും പേരകുട്ടിക ൾക്കും അടുത്ത് ജീവിക്കാൻ കഴിയണമെന്നതാണ് എന്റെ വലിയ ആഗ്രഹവും പ്രാർത്ഥനയും. അത് വാർദ്ധക്യത്തെ കൂടുതൽ മനോഹരവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമാക്കുന്നു.
