കേരളത്തിലെ പുതുതായി അധികാരത്തിലെത്തിയ യു.ഡി.എഫ്. സർക്കാർ “പ്രോജക്ട് മെൻസ്ട്രുവൽ ഡിഗ്നിറ്റി” എന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ പദ്ധതി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിനികൾക്ക് പ്രതിമാസം മൂന്ന് ദിവസത്തെ ആർത്തവ അവധിയും നഷ്ടപ്പെടുന്ന പഠനസമയം നികത്തുന്നതിനായി വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേക ക്ലാസുകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ പദ്ധതി. കേരളത്തെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും സ്ത്രീസൗഹൃദ സംസ്ഥാനമാക്കി മാറ്റുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഗവർണറുടെ നയപ്രഖ്യാപന പ്രസംഗത്തിൽ ഈ നിർദ്ദേശം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
ഈ പദ്ധതിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം തീർച്ചയായും അഭിനന്ദനാർഹമാണ്. ആർത്തവം സ്ത്രീകളുടെ സ്വാഭാവിക ജൈവപ്രക്രിയയാണ്. പല പെൺകുട്ടികൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഇത് ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളും വേദനയും ക്ഷീണവും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ട്. അതിനാൽ സമൂഹവും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും ഈ യാഥാർഥ്യങ്ങളോട് കൂടുതൽ സഹാനുഭൂതിയോടെയും പിന്തുണയോടെയും പ്രതികരിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
എന്നാൽ ഇവിടെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രധാന ചോദ്യമുണ്ട്: എല്ലാ മാസവും നിർബന്ധിതമായി മൂന്ന് ദിവസത്തെ ആർത്തവ അവധി നൽകുന്നത് പെൺകുട്ടികളെ കൂടുതൽ ശക്തരാക്കുമോ, അതോ അറിയാതെയെങ്കിലും അവർക്ക് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ കഴിവുകുറവാണെന്ന സന്ദേശം സമൂഹത്തിലേക്ക് പകരുമോ?
തലമുറകളായി സ്ത്രീകൾ ആർത്തവത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഭാഗമായി കൈകാര്യം ചെയ്തുവരുന്നു. കഠിനമായ വേദനയും അസ്വസ്ഥതയും അനുഭവിച്ചിട്ടും പഠനവും ജോലിയും കുടുംബബാധ്യതകളും മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയ സ്ത്രീകൾ അനേകരുണ്ട്. ഇത് അവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെ മഹത്വവത്കരിക്കാനല്ല പറയുന്നത്; മറിച്ച്, ജൈവിക സാഹചര്യങ്ങൾ സ്വന്തം കഴിവുകളെ നിർവചിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത അവരുടെ അത്ഭുതകരമായ ആത്മവീര്യത്തെ അംഗീകരിക്കാനാണ്.
ആർത്തവം എന്നും സ്ത്രീയുടെ വ്യക്തിപരമായ അന്തസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമായിരുന്നു. അത് ഒരു രോഗമല്ല. ഒരു വൈകല്യവുമല്ല. സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഘടകമാണ്. എന്നാൽ അന്തസ്സ് സംരക്ഷിക്കാനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു നയം, പല പെൺകുട്ടികളും സ്വകാര്യമായി സൂക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം കൂടുതൽ പരസ്യമാക്കാനുള്ള സാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ലേയെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി എല്ലാ മാസവും ഒരേ മൂന്ന് ദിവസങ്ങളിൽ ക്ലാസിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതായി കരുതുക. മാതാപിതാക്കൾക്കും അധ്യാപകർക്കും സഹപാഠികൾക്കും അയൽവാസികൾക്കുപോലും അതിന്റെ കാരണം എളുപ്പത്തിൽ ഊഹിക്കാനാകും. ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അന്തസ്സാണോ? അതോ സ്വകാര്യമായ ഒരു കാര്യം പൊതുവിജ്ഞാനമാകാനുള്ള സാഹചര്യമാണോ?
അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില പ്രത്യാഘാതങ്ങളുടെ സാധ്യതയും അവഗണിക്കാനാവില്ല. കൗമാരക്കാർ എല്ലായ്പ്പോഴും പക്വതയോടെ പെരുമാറണമെന്നില്ല. സ്കൂൾ ഇടനാഴികൾ ചിലപ്പോൾ പരിഹാസങ്ങൾക്കും കളിയാക്കലുകൾക്കും വേദിയാകാറുണ്ട്. “ഈ മാസം യു.ഡി.എഫ്. അവധി എടുത്തില്ലേ? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?” എന്ന തരത്തിലുള്ള തമാശകൾ ചിലർ ഉന്നയിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി പറയാനാകുമോ?
നയരൂപീകരണ മുറികളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ഇത്തരം പരാമർശങ്ങൾ നിസ്സാരമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ കൗമാരപ്രായത്തിലുള്ള പെൺകുട്ടികൾക്ക് അത് അപമാനകരവും മാനസികമായി വേദനിപ്പിക്കുന്നതുമായ അനുഭവമാകാം.
ഈ നിർദ്ദേശത്തിന് മറ്റൊരു പ്രായോഗിക വശവും ഉണ്ട്. ഓരോ മാസവും മൂന്ന് ദിവസത്തെ അവധി എന്നത് ഒരു വർഷം കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഒരു മാസത്തിലേറെ പഠനസമയം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഇന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗം അതീവ മത്സരാത്മകമാണ്. പാഠ്യപദ്ധതിക്കൊപ്പം മുന്നേറാൻ തന്നെ പല വിദ്യാർത്ഥികളും പ്രയാസപ്പെടുന്നുണ്ട്. വാരാന്ത്യ ക്ലാസുകൾ ഉണ്ടായാലും, ക്ലാസ് മുറിയിലെ തുടർച്ചയായ പഠനാനുഭവങ്ങൾ പൂർണമായും നികത്താനാകുമോ എന്നത് സംശയകരമാണ്.
അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം പെൺകുട്ടികൾക്ക് പിന്തുണ ആവശ്യമുണ്ടോ എന്നതല്ല; അവർക്ക് ആവശ്യമായ പിന്തുണയുടെ സ്വഭാവം എന്താണ് എന്നതാണ്.
വിദ്യാർത്ഥിനികളെ വീട്ടിലിരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം, എല്ലാ സ്കൂളുകളെയും കോളേജുകളെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ആർത്തവസൗഹൃദമാക്കാൻ കഴിയില്ലേ? എല്ലാ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും ശുചിത്വമുള്ള ശൗചാലയങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കണം. സാനിറ്ററി നാപ്കിൻ വെൻഡിംഗ് മെഷീനുകൾ സാധാരണമാക്കണം. അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ സൗജന്യ സാനിറ്ററി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കണം. ആവശ്യമായ മേൽനോട്ടത്തോടുകൂടി സുരക്ഷിതമായ വേദനസംഹാരികൾ ആരോഗ്യ മുറികളിൽ ലഭ്യമാക്കാം. ആർത്തവസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടുന്ന വിദ്യാർത്ഥിനികളോട് എങ്ങനെ സഹാനുഭൂതിപൂർവം പ്രതികരിക്കാമെന്ന് അധ്യാപകർക്കും പരിശീലനം നൽകാം.
ഇത്തരം നടപടികൾ എല്ലാ പെൺകുട്ടികൾക്കും എല്ലാ മാസവും പ്രയോജനപ്പെടും. വിദ്യാഭ്യാസവും ശാരീരിക ക്ഷേമവും തമ്മിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട അവസ്ഥ അവർക്കുണ്ടാകുകയുമില്ല.
മിക്ക പെൺകുട്ടികളും പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല എന്നതും ഓർക്കേണ്ടതാണ്. അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തുല്യ അവസരങ്ങളും പ്രായോഗിക പിന്തുണയുമാണ്. അനാവശ്യ തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പഠിക്കാനും മത്സരിക്കാനും മുന്നേറാനും വിജയിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അവർ തേടുന്നത്.
സഹാനുഭൂതിയുള്ള ഒരു സമൂഹം ആർത്തവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വെല്ലുവിളികളെ തീർച്ചയായും അംഗീകരിക്കണം. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ അന്തസ്സ് പെൺകുട്ടികളെ ക്ലാസ് മുറികളിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നതിലല്ല; മറിച്ച്, അവർക്ക് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയും സൗകര്യത്തോടെയും ക്ലാസ് മുറികളിൽ തുടരാൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കുന്നതിലായിരിക്കാം.
ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സ്ത്രീസൗഹൃദ സംസ്ഥാനമായി കേരളം മാറണമെന്ന് നാം ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ലക്ഷ്യം വളരെ ലളിതമായിരിക്കണം: പെൺകുട്ടികളെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ വിദ്യാഭ്യാസം പിന്തുടരാൻ അവരെ കൂടുതൽ പ്രാപ്തരാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.
Dr.Mathew Joys
