“പുതുവീഞ്ഞും പഴയ തുരുത്തിയും” : ഡോ. മാത്യു ജോയിസ് , മാടപ്പാട്ട്

നമ്മൾ പണ്ട് ഇതിനെപ്പറ്റി ഓർത്ത് ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം, പ്രത്യേകിച്ചും ചില മധ്യവയസ്കർ മോഡേൺ ഡ്രെസ്സിൽ വരുമ്പോൾ!”
എന്നാൽ സൗന്ദര്യവർദ്ധക കമ്പനികൾ (beauty industry) 1995-ലെ അതേ മോയ്സ്ചുറൈസർ തന്നെ ഇപ്പോഴത്തെ പുതിയ തിളങ്ങുന്ന ലേബലൊട്ടിച്ച് മൂന്നിരട്ടി വിലയ്ക്ക് നമുക്ക് വിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കിയത്!
ബൈബിളിലെ “പുതുവീഞ്ഞും പഴയ തുരുത്തിയും” എന്ന ഉപമയെ പലപ്പോഴും നാം കേൾക്കാറുള്ളത് പഴയതിനെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് തികച്ചും പുതിയ ഒന്നിലേക്ക് മാറുന്ന ഒരു വേർപിരിയലിന്റെ കഥയായാണ്.

“പഴയ കുപ്പികളിൽ പുതിയ വീഞ്ഞ്” (കൂടുതൽ പരമ്പരാഗതമായി “പഴയ തുരുത്തികളിൽ പുതിയ വീഞ്ഞ്”) എന്ന പ്രയോഗം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ബൈബിൾ പഴഞ്ചൊല്ലാണ്. പുതിയതും വിപ്ലവകരവുമായ ആശയങ്ങളെയോ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയോ കർക്കശവും കാലഹരണപ്പെട്ടതുമായ ഘടനകൾക്കോ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കോ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

ബൈബിളിലെ ഉത്ഭവം (Biblical Origin) ഒരു ഉപമ (The Parable): പരീശന്മാരെപ്പോലെ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് ഉപവസിക്കുന്നില്ല എന്ന് ആളുകൾ ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് സുവിശേഷങ്ങളിൽ (മത്തായി 9, മർക്കോസ് 2, ലൂക്കോസ് 5) യേശു ഈ രൂപകം ഉപയോഗിച്ചത്. 1

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ വാക്കുകളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, അതിലും സമ്പന്നവും നമ്മെ വിനയാന്വിതരാക്കുന്നതുമായ ഒരു സത്യമാണ് വെളിപ്പെടുന്നത്.

യേശു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത് ഒരു ബാഹ്യ വ്യക്തിയായി നിന്നുകൊണ്ടല്ല. തിരുവെഴുത്തുകളിലും ഉടമ്പടികളിലും ദൈവജനത്തിന്റെ ആഴമായ പ്രത്യാശകളിലും ജീവിച്ച ഒരു യഹൂദ ഗുരുവായി, തന്റെ സ്വന്തം ജനത്തോടാണ് അവിടുന്ന് സംസാരിച്ചത്. ദൈവം തന്റെ ജനവുമായി ചെയ്ത ഉടമ്പടിയുടെ ചരിത്രത്തെ തള്ളിക്കളയാനല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് വന്നത്. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ “പുതുവീഞ്ഞ്” നമ്മുടെ ആത്മീയ വേരുകളെ മായ്ച്ചുകളയുന്ന ഒന്നല്ല; മറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ദൈവം ആരംഭിച്ച രക്ഷാകര പദ്ധതികളുടെ സജീവമായ പൂർത്തീകരണമാണ്.

പുതുതായി തയ്യാറാക്കിയ വീഞ്ഞ് എപ്പോഴും ജീവസ്സുറ്റതും വീര്യമുള്ളതുമായിരിക്കും. അതിന് വഴക്കവും ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശേഷിയുമുള്ള ഒരു പാത്രം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ പഴയ തുരുത്തിയുടെ കുറവ് അത് തുടക്കത്തിലേ മോശമായിരുന്നു എന്നതല്ല; കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് അത് വരണ്ടുണങ്ങി കടുപ്പമേറിയതായി മാറി എന്നതാണ്. പുതിയ വീഞ്ഞ് എത്തുമ്പോൾ അതിനൊപ്പം വികസിക്കാൻ സാധിക്കാത്തവിധം അതിന്റെ ഇലാസ്തികത നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു.

ഇന്നത്തെ വിശ്വാസികൾക്ക് ഇത് വലിയൊരു ആഹ്വാനമാണ് നൽകുന്നത്:

വിശുദ്ധമായ വിനയം പുലർത്തുക: യേശുനാഥൻ ജീവിച്ച യഹൂദ പശ്ചാത്തലത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത്, ആത്മീയ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിശ്വാസം നമ്മുടെ തനത് പാരമ്പര്യങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ പഴക്കമുള്ളതും വിശാലവുമായ ഒരു ദൈവീക ചരിത്രത്തിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചുചേർക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഇത് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്, അവിടുന്ന് തന്റെ വാഗ്ദത്തങ്ങളെ ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയുന്നില്ല.

ഹൃദയത്തെ വഴക്കമുള്ളതാക്കുക: പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതം പഴകിപ്പോയ ശീലങ്ങളിലും, കടുംപിടുത്തങ്ങളിലും, ആത്മീയ കാഠിന്യത്തിലും കുടുങ്ങിപ്പോകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് പുതിയ കൃപയോടും നവീകരണത്തോടും കൂടി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, പൊട്ടിപ്പോകാതെ അതിനൊപ്പം വികസിക്കാനുള്ള വഴക്കം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം.

പാരമ്പര്യത്തെയും നവീകരണത്തെയും ഒരുപോലെ കാണുക:

ആത്മീയ ജീവിതം എന്നത് മുന്തിരിത്തോട്ടം വെട്ടിനശിപ്പിക്കലല്ല, മറിച്ച് പുതിയ വിളവെടുപ്പിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യലാണ്. നിങ്ങൾ ഇന്നുവരെ നടന്നുവന്ന വഴികളെ ദൈവം മാനിക്കുന്നു, എങ്കിലും അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലരായി നിൽക്കാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

സുവിശേഷത്തിന്റെ വിളി ഭൂതകാലത്തെ അവജ്ഞയോടെ തള്ളിക്കളയാനല്ല;

മറിച്ച് തുറന്ന കൈകളോടെ ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കാനാണ്. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ കടുപ്പമേറിയ വശങ്ങളെ മൃദുവാക്കാൻ ദൈവത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുക, അങ്ങനെ അവിടുത്തെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ നവീകരണത്തെ ഇന്നും പൂർണ്ണതയോടെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും.

Dr.Mathew Joys