എല്ലാ ഒക്ടോബറിലും അമേരിക്കയിൽ കൊളംബസ് ദിനം ആചരിക്കുന്നു. 1492 ഒക്ടോബർ 12-ന് ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ് അമേരിക്കയിൽ എത്തിച്ചേർന്നതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ആചരിക്കുന്ന ഒരു ഫെഡറൽ അവധിയാണ് ഇത്. അറ്റ്‌ലന്റിക് സമുദ്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഈ യാത്ര ലോകചരിത്രത്തിൽ പുതിയൊരു അധ്യായം തുറക്കുകയും, യൂറോപ്പും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട സമ്പർക്കത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും, കൊളംബസ് ദിനം എന്നത് ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സഞ്ചാരിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മ മാത്രമല്ല. ഇത് ഇറ്റാലിയൻ-അമേരിക്കൻ പാരമ്പര്യം, കുടിയേറ്റം, തദ്ദേശീയരായ അമേരിക്കൻ ജനതയുടെ ചരിത്രം, യൂറോപ്യൻ പര്യവേക്ഷണങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പാരമ്പര്യം എന്നിവയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സ്പെയിനിലെ ഫെർഡിനാന്റ് രാജാവിന്റെയും ഇസബെല്ല രാജ്ഞിയുടെയും പിന്തുണയോടെ യാത്ര തിരിച്ച ഇറ്റാലിയൻ വംശജനായ പര്യവേക്ഷകനായിരുന്നു ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ്. 1492-ൽ ഏഷ്യയിലേക്കുള്ള പടിഞ്ഞാറൻ പാത കണ്ടെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ, നിന, പിന്റ, സാന്താ മരിയ എന്നീ മൂന്ന് കപ്പലുകളുമായി കൊളംബസ് അറ്റ്‌ലന്റിക് മുറിച്ചുകടന്നു. ഒക്ടോബർ 12-ന് അദ്ദേഹം ഇന്നത്തെ ബഹാമാസിലെ ഒരു ദ്വീപിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. താൻ ഏഷ്യയിൽ എത്തിയെന്നാണ് കൊളംബസ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്; അന്ന് യൂറോപ്യൻമാർക്ക് തീർത്തും അജ്ഞാതമായിരുന്ന പുതിയ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലാണ് താൻ എത്തിയത് എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. തീർച്ചയായും, കൊളംബസ് ജനവാസമില്ലാത്ത ഒരു ഭൂമിയെയല്ല കണ്ടെത്തിയത്. തനതായ സമൂഹങ്ങളും സംസ്കാരങ്ങളും ഭാഷകളും ഭരണസംവിധാനങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളുമായി ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തദ്ദേശീയരായ ജനങ്ങൾ അമേരിക്കയിലുടനീളം ജീവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ എത്തിയ ആദ്യത്തെ യൂറോപ്യൻ കൊളംബസ് അല്ല; നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് ലീഫ് എറിക്സൺ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നോർസ് പര്യവേക്ഷകർ അമേരിക്കയിൽ എത്തിയിരുന്നു. യൂറോപ്പും അമേരിക്കയും തമ്മിൽ ശാശ്വതമായ ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ കൊളംബസിന്റെ യാത്രകൾ വഹിച്ച പങ്കാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് പര്യവേക്ഷണം, കുടിയേറ്റം, വ്യാപാരം, ലോകചരിത്രം എന്നിവയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
കൊളംബസ് ദിനം ഇറ്റാലിയൻ അമേരിക്കക്കാർക്ക് പ്രത്യേക അർത്ഥമുള്ള ഒന്നായി മാറി. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും നിരവധി ഇറ്റാലിയൻ കുടിയേറ്റക്കാർ വിവേചനങ്ങളും മുൻവിധികളും നേരിട്ടിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഇറ്റാലിയൻ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും അഭിമാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി കൊളംബസ് മാറി. ഇറ്റാലിയൻ-അമേരിക്കൻ സമൂഹങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം പരേഡുകളും ആഘോഷങ്ങളും സംഘടിപ്പിച്ചു. 1934-ൽ പ്രസിഡന്റ് ഫ്രാങ്ക്ലിൻ ഡി. റൂസ്‌വെൽറ്റ് കൊളംബസ് ദിനത്തെ ഒരു ദേശീയ അവധി ദിവസമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് ഒക്ടോബറിലെ രണ്ടാമത്തെ തിങ്കളാഴ്ച കൊളംബസ് ദിനം ഒരു ഔദ്യോഗിക ഫെഡറൽ അവധിയായി അംഗീകരിച്ചു. നിരവധി ഇറ്റാലിയൻ-അമേരിക്കൻ കുടുംബങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ ദിവസം ഇറ്റാലിയൻ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്റെയും അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിന് അവർ നൽകിയ സംഭാവനകളുടെയും പ്രതീകമായി തുടരുന്നു.
മുമ്പ് സമ്പർക്കമില്ലാതെ കിടന്നിരുന്ന ലോകഭാഗങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കൊളംബസിന്റെ യാത്രകൾ സഹായിച്ചു. ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിളകൾ, മൃഗങ്ങൾ, ആളുകൾ, ആശയങ്ങൾ, സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എന്നിവയുടെ കൈമാറ്റം ‘കൊളംബിയൻ എക്സ്ചേഞ്ച്’ എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇത് ലോകചരിത്രത്തിൽ മായാത്ത മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും, ഇതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുകൂലമായിരുന്നില്ല. യൂറോപ്യൻ അധിനിവേശം നിരവധി തദ്ദേശീയ ജനതയ്ക്ക് രോഗങ്ങൾ, യുദ്ധങ്ങൾ, നിർബന്ധിത തൊഴിൽ, നാടുകടത്തൽ, ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടൽ, സംസ്കാരത്തനിമ നഷ്ടപ്പെടൽ എന്നിവ വരുത്തിവച്ചു. ഈ കാരണത്താൽ, കൊളംബസിന്റെ പാരമ്പര്യം ഇന്നും വലിയ ചർച്ചാവിഷയമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രയെ ഓർമ്മിക്കുന്നതോടൊപ്പം തദ്ദേശീയ ജനതയുടെ അനുഭവങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും കൂടി ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതാണെന്ന് പല അമേരിക്കക്കാരും വിശ്വസിക്കുന്നു.
സമീപ ദശകങ്ങളിൽ, ചില സംസ്ഥാനങ്ങളും സമൂഹങ്ങളും കൊളംബസ് ദിനത്തിന് പകരമായോ അതോടൊപ്പമോ ‘തദ്ദേശീയ ജനതാ ദിനം’ ) ആചരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് തദ്ദേശീയ ജനതയുടെ ചരിത്രം, സംസ്കാരം, അതിജീവന ശേഷി, സമൂഹത്തിനുള്ള സംഭാവനകൾ എന്നിവയെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യസ്ത ആചരണങ്ങൾ രണ്ട് പ്രധാന കാഴ്ചപ്പാടുകളെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. പല ഇറ്റാലിയൻ അമേരിക്കക്കാർക്കും കൊളംബസ് ദിനം പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും അഭിമാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ പല തദ്ദേശീയ അമേരിക്കക്കാർക്കും ഈ ചരിത്രം നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട അധിനിവേശത്തിന്റെയും കഷ്ടപ്പാടുകളുടെയും തുടക്കമാണ്. രണ്ട് കാഴ്ചപ്പാടുകളും അമേരിക്കയുടെ വലിയ ചരിത്ര കഥയുടെ ഭാഗമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
അമേരിക്കൻ ചരിത്രം സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന് കൊളംബസ് ദിനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യം അമേരിക്കയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന തദ്ദേശീയ ജനത, യൂറോപ്യൻ പര്യവേക്ഷണവും കുടിയേറ്റവും, ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം, രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കാളികളായ തലമുറകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ചരിത്രം ഓർമ്മിക്കുക എന്നത് അതിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും ആഘോഷിക്കണമെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, ചരിത്രത്തെ ആത്മാർത്ഥതയോടും ആദരത്തോടും വിനയത്തോടും കൂടി മനസ്സിലാക്കാനാണ് അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ഇന്ന് നമ്മൾ ചോദിക്കേണ്ട ഏറ്റവും അർത്ഥവത്തായ ചോദ്യം “കൊളംബസ് എന്താണ് കണ്ടെത്തിയത്?” എന്നതല്ല, മറിച്ച് “അതിനുശേഷം സംഭവിച്ചതിൽ നിന്ന് നമുക്ക് എന്ത് പഠിക്കാൻ കഴിയും?” എന്നതാണ്. നമ്മൾ ചരിത്രത്തെ സത്യസന്ധതയോടും കാരുണ്യത്തോടും ബഹുമാനത്തോടും കൂടി ഓർക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്നവരെ ആദരിക്കുകയും, ഭാവി തലമുറകൾക്കായി കൂടുതൽ അറിവും വിവേകവുമുള്ള ഒരു ലോകം പടുത്തുയർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യാം.
