2026 സെപ്റ്റംബർ 7 തിങ്കളാഴ്ച അമേരിക്കയിലുടനീളം ലേബർ ഡേ (തൊഴിൽ ദിനം) ആഘോഷിക്കുകയാണ്. മിക്ക അമേരിക്കക്കാർക്കും ഇത് ദീർഘിച്ച ഒരു വാരാന്ത്യമാണ്; കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരിക്കാനും, വിനോദയാത്രകൾക്കും, ഷോപ്പിംഗിനും, കായികവിനോദങ്ങൾക്കും, വേനൽക്കാലത്തിന് വിടപറയാനുമുള്ള ഒരു സമയം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വേനൽക്കാലത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമല്ലാത്ത സമാപനമായാണ് പലരും ഈ ദിനത്തെ കാണുന്നത്.
എന്നാൽ ലേബർ ഡേ എന്നത് വെറുമൊരു അവധിദിവസം മാത്രമല്ല. അമേരിക്കയെ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ പടുത്തുയർത്താനും അതിനെ ശക്തമായി നിലനിർത്താനും അഹോരാത്രം പ്രയത്നിച്ച ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനത്തെ ഓർമ്മിക്കാനും ആദരിക്കാനുമുള്ള ദിനമാണിത്. അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികളുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ നേട്ടങ്ങളുടെ ആഘോഷമായാണ് യു.എസ്. തൊഴിൽ വകുപ്പ് ലേബർ ഡേയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ, മെച്ചപ്പെട്ട തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും, ന്യായമായ വേതനത്തിനും, കൃത്യമായ ജോലി സമയത്തിനും, തൊഴിലാളികളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനും വേണ്ടി ഉയർന്നുവന്ന തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് ഈ ദിനത്തിന്റെ വേരുകൾ കിടക്കുന്നത്.
വ്യവസായ വിപ്ലവകാലത്ത് അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികൾ നേരിട്ട കഠിനമായ പോരാട്ടങ്ങളുമായി ലേബർ ഡേയുടെ ചരിത്രം ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. അക്കാലത്ത് ദീർഘനേരത്തെ ജോലി, കുറഞ്ഞ വേതനം, സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയായിരുന്നു തൊഴിലാളികളുടെ വിധി. ഇന്ന് നാം അനുഭവിക്കുന്ന എട്ടു മണിക്കൂർ ജോലിസമയവും മറ്റ് അവകാശങ്ങളും അന്ന് ലഭ്യമായിരുന്നില്ല.
1882 സെപ്റ്റംബർ 5-ന് ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിലാണ് ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ ലേബർ ഡേ ആഘോഷം നടന്നത്. സെൻട്രൽ ലാബർ യൂണിയന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പതിനായിരത്തോളം തൊഴിലാളികൾ സിറ്റി ഹാളിൽ നിന്ന് യൂണിയൻ സ്ക്വയറിലേക്ക് മാർച്ച് നടത്തി. തുടർന്ന് കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പം സംഗീതവും പ്രസംഗങ്ങളും വിരുന്നുകളുമായി അവർ ആ ദിനം ആഘോഷിച്ചു.
ലേബർ ഡേ എന്ന ആശയം ആദ്യം മുന്നോട്ടുവെച്ചത് ആരാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. അമേരിക്കൻ ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ലാബറിന്റെ സഹസ്ഥാപകനായ പീറ്റർ ജെ. മക്ഗുയർ ആണ് ഇതിന്റെ ശില്പി എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ന്യൂയോർക്കിലെ മെഷിനിസ്റ്റും തൊഴിലാളി നേതാവുമായിരുന്ന മാത്യു മക്ഗുയർ ആണ് ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന വ്യക്തിയെന്ന് പിൽക്കാല പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആരാണ് ഇതിന്റെ ശില്പി എന്നതിലുപരി, അംഗീകാരത്തിനും ആത്മാഭിമാനത്തിനും വേണ്ടി തൊഴിലാളികൾ നടത്തിയ സംഘടിത ശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമാണ് ഈ ദിനം എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.
ന്യൂയോർക്കിൽ തുടക്കമിട്ട ഈ ആശയം വൈകാതെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പടർന്നു. 1887-ൽ ഒറിഗൺ സംസ്ഥാനമാണ് ലേബർ ഡേ ആദ്യമായി നിയമപരമായ അവധിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. 1894 ആയപ്പോഴേക്കും ഭൂരിഭാഗം സംസ്ഥാനങ്ങളും ഇത് അംഗീകരിച്ചു.
1894 ജൂൺ 28-ന്, സെപ്റ്റംബറിലെ ആദ്യ തിങ്കളാഴ്ച ദേശീയ അവധി ദിനമാക്കി അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസ് നിയമം പാസാക്കുകയും പ്രസിഡന്റ് ഗ്രോവർ ക്ലീവ്ലാന്റ് അതിൽ ഒപ്പുവെക്കുകയും ചെയ്തു. അന്നുമുതൽ അമേരിക്കക്കാർ സെപ്റ്റംബറിലെ ആദ്യ തിങ്കളാഴ്ച ലേബർ ഡേയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
ആദ്യകാല ആഘോഷങ്ങൾ വെറും വിനോദം മാത്രമായിരുന്നില്ല. റാലികളും കൂട്ടായ്മകളും വഴി തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ ഐക്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയും, രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയിൽ തങ്ങളുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കാലക്രമേണ, പ്രക്ഷോഭങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള ആഘോഷങ്ങളായും വിനോദദിനമായും ലേബർ ഡേ പരിണമിച്ചു.
1882-ലേതിൽ നിന്ന് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമാണ് ഇന്നത്തെ അമേരിക്കൻ തൊഴിൽ മേഖല. ഫാക്ടറികൾ, കൃഷിയിടങ്ങൾ, ആശുപത്രികൾ, സ്കൂളുകൾ, ഓഫീസുകൾ, റെസ്റ്റോറന്റുകൾ, നിർമ്മാണ മേഖല, വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ, ഗതാഗതം, ചെറുകിട സംരംഭങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ എണ്ണമറ്റ മേഖലകളിൽ ഇന്ന് ജനങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
ചിലർ ശാരീരികമായി അധ്വാനിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ കമ്പ്യൂട്ടറുകളും യന്ത്രങ്ങളും ആശയങ്ങളും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു. ഡോക്ടർമാർ, നഴ്സുമാർ, അധ്യാപകർ, ട്രക്ക് ഡ്രൈവർമാർ, കർഷകർ, നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളികൾ, മെക്കാനിക്കുകൾ, പോലീസുകാർ, ഫയർഫോഴ്സ് അംഗങ്ങൾ, ശുചീകരണത്തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതിക വിദഗ്ധർ എന്നിവരെല്ലാം ഈ രാജ്യത്തിന്റെ ചലനാത്മകതയ്ക്ക് കാരണക്കാരാണ്.
നാം യാത്ര ചെയ്യുന്ന റോഡുകൾ, താമസിക്കുന്ന വീടുകൾ, കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം, ചികിത്സ നൽകുന്ന ആശുപത്രികൾ, മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യാലയങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമാണ്. അതിനാൽ, ലേബർ ഡേ എന്നത് യൂണിയനുകളുടെ മാത്രം ആഘോഷമല്ല. അത് സത്യസന്ധമായ അധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെ അംഗീകരിക്കലും, സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ ആദരിക്കലുമാണ്.
ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന എനിക്ക് ലേബർ ഡേയെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണയില്ലായിരുന്നു. 1971 നവംബറിൽ അമേരിക്കയിൽ എത്തിയ ശേഷമാണ് ഈ ആഘോഷത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അറിയുന്നത്. ഒരു കുടിയേറ്റക്കാരനായി ഈ രാജ്യത്തെത്തിയപ്പോൾ അധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യം ഞാൻ കൂടുതൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പല കുടിയേറ്റക്കാരെയും പോലെ, ജോലി എന്നത് ജീവിക്കാനുള്ള വഴി മാത്രമല്ലെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. അത് ഒരു പുതിയ ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനും, കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും, പുതിയ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാകാനും, നാം സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ഈ രാജ്യത്തിന് സംഭാവന നൽകാനുമുള്ള വഴിയാണ്.
ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും മറ്റ് ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും എത്തിയ പല കുടിയേറ്റക്കാർക്കും അവധി ദിവസങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരാറുണ്ട്. തൊഴിലുടമയുടെയോ കരാറിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചിലർക്ക് അധിക വേതനം (Overtime pay) ലഭിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ അവധി ദിവസങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്തു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഇരട്ടി വേതനം നൽകണമെന്ന് അമേരിക്കൻ ഫെഡറൽ നിയമത്തിൽ വ്യവസ്ഥയില്ല. പക്ഷേ, അതിനേക്കാളൊക്കെ പ്രധാനം ഈ ദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം ഓർമ്മിക്കുക എന്നതാണ്.
അമേരിക്കയിലെ ലേബർ ഡേയും മെയ് ദിനവും (അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിലാളി ദിനം) തമ്മിൽ പലപ്പോഴും ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കാറുണ്ട്.
അമേരിക്കയിൽ സെപ്റ്റംബറിലെ ആദ്യ തിങ്കളാഴ്ചയാണ് ലേബർ ഡേ എങ്കിൽ, ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെ ലോകത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം രാജ്യങ്ങളിലും മെയ് 1 ആണ് അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിലാളി ദിനമായി ആചരിക്കുന്നത്. 1890-ഓടെയാണ് മെയ് 1 അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദിനമായി മാറിയത്.
രണ്ട് ആഘോഷങ്ങളും തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ ചരിത്രവുമായും അവകാശങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിലാണ് അവ രൂപപ്പെട്ടത്. ലോകമെമ്പാടും മെയ് 1 ആചരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സെപ്റ്റംബറിലെ ലേബർ ഡേ അമേരിക്കയുടെ ഔദ്യോഗിക ദേശീയ അവധിയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിലെത്തിയ ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അധ്വാനം, ആത്മാഭിമാനം, നീതി തുടങ്ങിയ മാനവിക മൂല്യങ്ങൾ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് കൗതുകകരമായ ഒരു തിരിച്ചറിവാണ്.
കുടുംബത്തോടും സുഹൃത്തുക്കളോടുമൊപ്പം ലേബർ ഡേ വാരാന്ത്യം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, ഒരു അധിക അവധിദിനം, വിനോദയാത്രകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഷോപ്പിംഗ് ഓഫറുകൾ എന്നതിനപ്പുറത്തേക്ക് ചിന്തിക്കാൻ നാം തയ്യാറാകണം. നമ്മുടെ സുഖകരമായ ജീവിതത്തിന് പിന്നിൽ ഫാക്ടറികൾ നിർമ്മിച്ചും, റോഡുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ചും, കൃഷി ചെയ്തും, രോഗികളെ പരിചരിച്ചും, കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചും തലമുറകളോളം അധ്വാനിച്ച ഒരു ജനതയുണ്ട്.
ആ പ്രയത്നങ്ങളെ ഓർമ്മിക്കാനാണ് ലേബർ ഡേ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പുരോഗതി എന്നത് താനേ ഉണ്ടാകുന്ന ഒന്നല്ല. ഇന്ന് തൊഴിലാളികൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങളും അവകാശങ്ങളും വർഷങ്ങളുടെ പോരാട്ടങ്ങളുടെയും ത്യാഗങ്ങളുടെയും ഫലമാണ്. അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികളുടെ ചരിത്രം എന്നത് നീതിക്കും സമത്വത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ആ രാജ്യത്തിന്റെ നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തിന്റെ കൂടി ചരിത്രമാണ്.
അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുകയും, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും, മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുകയും, സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ ആഘോഷമാണ് ലേബർ ഡേ.
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറിയ ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, തൊഴിൽ എന്നത് കേവലം ഒരു ജോലിയേക്കാൾ ഉപരിയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അത് ആത്മാഭിമാനത്തിലേക്കും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും, പ്രതീക്ഷയിലേക്കുമുള്ള വഴിയാണ്. അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ഭാവി കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ അത് അവസരമൊരുക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, ഈ ലേബർ ഡേയിൽ അവധിദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതോടൊപ്പം അതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സന്ദേശവും നാം ഉൾക്കൊള്ളണം. മെച്ചപ്പെട്ട നാളെയ്ക്കായി പോരാടിയ ഇന്നലത്തെ തൊഴിലാളികളെ ആദരിക്കാം; അമേരിക്കയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ തൊഴിലാളികളെ അഭിനന്ദിക്കാം; അധ്വാനിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അർഹമായ പരിഗണനയും നീതിയും ലഭിക്കുന്ന ഒരു നാളെയ്ക്കായി നമുക്കൊരുമിച്ചു നിൽക്കാം.
വേനൽക്കാലത്തിന്റെ സമാപനമല്ല ലേബർ ഡേ; മറിച്ച് അധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെയും സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ അസാധാരണമായ പരിശ്രമങ്ങളെയും ഓർമ്മിക്കാനുള്ള ദിനമാണ്. ലേബർ ഡേയിൽ മാത്രമല്ല, വർഷത്തിലുടനീളം ആ കരങ്ങളെ നമുക്ക് ആദരിക്കാം.
